Ένα σημαντικό τμήμα των ακινήτων που εγγράφονται με δικαιούχο το Δημόσιο αφορά τις δασικές εκτάσεις, οι οποίες κατά τεκμήριο κυριότητας που θεσπίστηκε υπέρ του Δημοσίου με το β.δ. 17.11.1836 «περί ιδιωτικών δασών» και το ισχύον σήμερα αντίστοιχο τεκμήριο κυριότητας του άρθρου 62 παρ. 1 του Ν. 998/ 1979 θεωρούνται ότι είναι δημόσια μέχρι της αναγνωρίσεώς τους ως ιδιωτικών. Κατ’ εξαίρεση η διάταξη αυτή δεν ισχύει στις περιφέρειες των Πρωτοδικείων των Ιονίων Νήσων, της Κρήτης, των Νομών Λέσβου, Σάμου, Χίου και Κυκλάδων, των νήσων Κυθήρων, Αντικυθήρων, καθώς και της περιοχής της Μάνης όπως αυτή ορίζεται από διοικητικά όρια των Καλλικρατικών Δήμων Ανατολικής και Δυτικής Μάνης.

Ως προς τα λοιπά δάση εφόσον αυτά δεν είναι ιδιωτικά τότε κατά τεκμήριο θεωρούνται ότι ανήκουν κατά κυριότητα στο ελληνικό Δημόσιο εφόσον κατά το χρόνο περιέλευσής τους στο Ελληνικό Δημόσιο είχαν τον χαρακτήρα δασικής έκτασης. Θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι ο χαρακτήρας του γεωτεμαχίου ως δασικού ή μη  ανάγεται μόνο στον προσήκοντα χαρακτηρισμό ορισμένης έκτασης και δεν εκτείνεται σε θέματα αναγνώρισης κυριότητας.

Συνεπώς , το αν σήμερα ένα γεωτεμάχιο θεωρείται ή χαρακτηρίζεται σήμερα από το Δημόσιο ως δασική έκταση αυτό δε συνεπάγεται αυτόματα ότι ανήκει και στο Δημόσιο αλλά εξετάζεται κατά περίπτωση ποια ήταν η κατάσταση του ακινήτου κατά το χρόνο που αυτό περιήλθε στο Δημόσιο.

Για όλα τα θέματα και τα ερωτήματα που προκύπτουν κατά τη διαδικασία της κύρωσης των δασικών χαρτών το Υπουργείο Περιβάλλοντος εξέδωσε ένα ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΟΔΗΓΟ για τους ιδιοκτήτες των εκτάσεων αυτών με το σύστημα ερωτήσεων-απαντήσεων  ενώ έχουν δοθεί και σχετικές οδηγίες με την εγκύκλιο 34066/1025/29-3-2023 του ΓΓ Δασών του ΥΠΕΝ πρός τις Διευθύνσεις Δασών για την αντιμετώπιση των ζητημάτων που ανακύπτουν μετά την κύρωση των δασικών χαρτών σύμφωνα με την ισχύουσα  σήμερα νομοθεσία